Zaskoczone spojrzenia, pytające spojrzenia. Jesteśmy poza obiektem. Nigdy nie przestajemy go analizować, podziwiać, to wstrząsa naszymi uprzedzeniami, kruszy naszą pewność. Nieustrukturyzowany zegar jako przedmiot kontemplacji, sztuki, refleksji. Wyzwolenie się z tyranii zwyczaju wymaga odwagi. Puryści zrozumieją, że zegar działa hipnotycznie, a czas to tylko ruch wiecznej wskazówki.
